محمد نصری

کتاب‌ها و مطالبی رو که می‌خوندم یا دوره‌ها و کلاس‌هایی رو که می‌رفتم، همیشه برای خودم نوت‌برداری می‌کردم که بعدن هم بتونم بهشون رجوع کنم و در یه زمان خیلی کم، داستان دوباره برام مرور بشه و با نوشتن یادگیری خودم هم عمیق بشه. حالا تصمیم گرفتم این مطالعات رو بیام و در بلاگ خیلی متمرکزتر بنویسم و از تجربه‌های کاری خودم هم مخلوطشون کنم. مثلن ۴۰۰ صفحه یک کتاب رو که ازش نوت برداشتم و زیر قسمت‌های مهمش رو خط کشیدم یکپارچه در جایی جمع‌آوری می‌کنم و قسمت‌هایی رو که حس می‌کنم لازمه بیش‌تر بدونم، میرم و سرچ می‌کنم تا خودم نسبت به موضوع اشراف بیش‌تری پیدا کنم. ماحصل کتاب‌ها و سرچ‌ها رو بعد از طبقه‌بندی در قالب یه پست ۲ – ۳ هزار کلمه‌ای در سایت منتشر می‌کنم. اتفاقی که برام بعد از انتشار پست می‌افته: ۱- یادگیری خودم درباره اون موضوع خاص عمیق شده ۲- به آدم‌ها در جهان (فارسی زبان‌ها) این دسترسی رو میده که از عصاره‌ی ساعت‌ها مطالعه درباره یک موضوع خاص در ۱۰ – ۱۵ دقیقه استفاده کنند. ۳- می‌تونم از نقطه نظرات و تجربه کلی آدم دیگه در بخش کامنت‌ها استفاده کنم. ۴- یه بانکی میشه برای خودم که بعدن بتونم بهشون رجوع کنم و چکیده‌ی یه مطلب خاص رو با توجه به نیازم در یه ربع بهش برسم. ۵- از این‌که چیزی که یاد گرفتم و یا تجربه‌ش کردم به اشتراک میزارم که دیگران هم استفاده کنن حس خیلی خوب می‌گیرم. ۶- به تولید محتوای وب فارسی کمک می‌کنم غنی‌تر بشه و در اشاعه‌ی فرهنگ نوشتن و مستندسازی سهیم میشم. در مجموع از این‌که ردپایی از من در وب هست که بدرد آدم‌ها میخوره و می‌تونه ارزشی رو بهشون اضافه کنه حالم خوب میشه و لذت می‌برم.